Waandag

Nou, nou! Zal een keer tijd worden. Eindelijk begonnen aan het vullen van de Reis-pagina’s.
Eerste gallery is van Kalami, een spookdorp op Kreta. Zie dit linkje.

Tussen de blauwe druifjes, die elk jaar maar weer gewoon terugkomen, staat ineens deze paarse wasachtige bloem. Aan het blad te zien komt het uit een bol en het lijkt een hyacintenbol. Maar… tja… ik weet het niet. Prachtig Paars, maar wat is het?

Zojuist en voor het eerst het ritueel op het Sint Pietersplein in Rome volledig gevolgd. Ik was ook benieuwd of er iets aan de rede toegevoegd was in verband met de actuele gebeurtenissen van seksueel misbruik in onze bisdommen. Maar nee, niets gehoord, tenzij het ergens in de algemeen toepasbare tekst verstopt werd (“een spirituele bekering”). Bedankt voor de bloemen en voor de rest iedereen in de regen. Wat een zegen.

Er was iets aan de hand vorig weekend. Een stoet van ambulance en politieauto’s stopte om de hoek. Ik ben niet nieuwsgierig genoeg en heb het maar gelaten voor wat het was.
Nu blijkt dat 2 mannen in witte pakken en mondkapjes de rommel aan het opruimen waren in het bovenpand aan de overkant. Er verdwenen in de loop van 2 dagen aardig wat vrachtwagens vol met plastic zakken met ik-wil-het-niet-weten.
Want zie de resten van deze bank en de gore vergeelde deur: hier moet iemand zichzelf jaren en jaren zo verwaarloosd hebben dat die link met de ambulance van de week een duidelijke is. Maar of de bewoner nog leeft….

Sportfondsenbad, Amsterdam Oost, 13:19 uur.
De zwemmeesters van de Watervrienden maken zich op voor het afnemen van B- en C-examens.

Op de 2e dag na de opening van de expositie Matisse tot Malevich is het redelijk druk, maar goed te doen. Het is mooi weer. Misschien dat dat mensen even weghoudt uit de musea.
Maar: verboden te fotograferen. De laatste keer dat ik dat meemaakte was bij de Giacometti-tentoonstelling in de kunsthal Rotterdam.
Jammer, dus schrale oogst, maar wel de Kees van Dongen geknipt. Wat een prachtig doek.

Deze tentoonstelling loopt nog tot en met 17 september. En de Hermitage is een bezoek waard. Prachtig gerenoveerd.

Nieuwste gadgets: een iPod Nano 16 Gb en een dockingstation van Harman Kardon, The Bridge II.

Wat is daar allemaal goed aan? Tja, die iPod spreekt voor zich denk ik: mooi display, shake and shuffle, visualisatie van de CD-hoesjes etc.
Die Bridge is fantastisch. Deze past op sommige Harman Kardon audio apparatuur. De iPod is daarmee volledig te bedienen met de afstandsbediening van de HK 3490. Pijltjes links, rechts, ok-knop, pauze, backwards, forwards en menu. Nog mooier is dat door een 4 seconden ingedrukt houden van de menu-button geswitcht wordt van bediening via iPod naar bediening via display van de receiver. Dat laatste is natuurlijk beter omdat je dan niet met je leesbrilletje dichtbij je dockingstation hoeft te filosoferen over je keuze, maar gewoon in je luie stoel kunt blijven zitten.
Gisteren Wende No.9 (paar nummers) gekocht via iTunes. Ja, ik ben enthousiast en blijf mijn iPod voorlopig nog wel vullen.

Zaterdag, 12:38 uur, Amsterdam Zuidoost
(de titel is van Zappa, maar dat gaat natuurlijk ergens anders over!)

Het is vandaag 01022010. Ik zeg het maar even. Duurt nog een jaar en 10 dagen voor de volgende langs komt.

By the way: langste palindroom die ik voorbij zag komen is

Het Haags Gemeentemuseum heeft alweer zo’n prachtige expositie samengesteld onder de titel Cezanne – Picasso – Mondriaan. Ze zijn als grondleggers van abstracte kunst in een nieuw perspectief gezet en daar was ik zeer benieuwd naar. Al een hele poos trouwens, maar het kwam er niet van. Uitgerekend vandaag was de laatste dag en het was druk. Maar prachtig. Mooi om te zien hoe de schilderkunst rond 1900 in een stroomversnelling raakt.

Daarover meer in de rubriek Museum.

Het Gemeentemuseum Den Haag leent zich altijd perfect om nog even langs andere ruimtes en exposities te slenteren. Elders stond een kleine verzameling glasobjecten van Tsjechisch-Slowaakse komaf.  En ook als je hier niet van houdt blijft het fascinerend om de wereld op z’n kop te zien in een prachtig grote glazen bol.


Ik vond de link naar dit schitterende Youtube-filmpje in mijn mailbox.
De laatste keer dat ik een filmpje in de blog heb gegooid was in oktober 2008, maar dit is zó de moeite waard.
Als je het geduld kunt opbrengen om de 8 minuten uit te zitten moet 1 dingetje toegelicht worden: ergens in de film zie je dat het publiek het niet droog houdt. Heeft te maken met de muziek waarin gezongen wordt over gesneuvelde soldaten die niet in de grond , maar als witte vogels in de lucht te vinden zijn. Dat zit in de Sovjet Unie heel erg diep, die verliezen in de 2e wereld oorlog en andere strijdtonelen.

Dagelijks heb ik behoorlijk wat hits van internetters die in Google typen: dagen tellen. Ik word ook vaak gevonden omdat men mijn naam in de zoekmachine gooit, maar zo vaak gevonden worden op dagen tellen is toch wel wonderlijk. Want blijkbaar willen heel wat mensen rekenen met de datum of zoiets.
Stel je voor dat je wil weten hoeveel dagen er tussen 9 december en vandaag zitten (35 reken ik even gauw) en tik je in: Dagen tellen. En dan?
Tuurlijk tel ik begin van het jaar de dagen af, zoals hier. Maar dat is figuurlijk. Ik wil weer op reis, het kriebelt, maar ik moet nog even een paar maanden wachten.
En nu gooi ik de Googleranking op z’n kop en typ nog éénmaal dagen tellen in dit blog (dat is dan 4) en ben benieuwd wat daar de gevolgen van zijn.

Ik heb kabelvrees sinds ik een HK3490 receiver heb gekocht.
Vorig jaar was ik er redelijk snel uit hoe ik mijn upc-mediabox én mijn dvd-speler met een HDMI-kabel aan de Sony kon koppelen. Hoe modern!
Maar nu heb ik hele tritsen analoge ingangen, digitaal (optisch en coax), aansluitingen voor subwoofers (2), pickup, video (3), eindversterker, voorversterker, The Bridge (voor een iPod), …..
En natuurlijk wil ik daarvan gebruik gaan maken door de digitale tv erop aan te sluiten. En de iPod, een nieuwe CD-speler….  Maar het begrijpend en vanzelfsprekend handelen bij het aansluiten van vroeger is weg. De handleiding geeft feiten weer alsof de maker dacht dat elke lezer dit wel snapt.
Ik word oud.

Sneeuwlucht, kou en de meeuwen denken waarschijnlijk dat ik eten bij me heb.
30 foto’s gemaakt op continuous autofocus en het lukt niet om de meeuwen scherp in beeld te krijgen. Ik geef het op.

Nog maar een uur geleden is onze kerstboom opgetuigd. Daar is weer aardig wat aan uitgegeven. Niet alleen de boom zelf, maar jaarlijks wordt ter plekke bedacht hoe de boom wordt gedecoreerd. Was het vorig jaar volledig zilver en zaten er in 2007 nog blauwtinten in, dit jaar is de boom goud en donkerrood. Ik geef toe dat het mooi is, maar laat duidelijk zijn dat al die goudkleurige onderdelen thuis niet op voorraad lagen.
Even later loop ik in het Oosterpark het vaste groepje daklozen tegen het lijf en er wordt met trots gewezen op de kale struiken volbehangen met bierblikjes.  Hun kerstboom! En ik schaam me. Donkerrood.

[Show as slideshow]

[Bekijk met PicLens]