Een klimmetje levert dit plaatje op. Het kerkje rechts heb ik al eerder gefotografeerd (zie hier) maar vanaf hierboven zie je voor een héél klein deel hoe de zuidkust volgestouwd is met plastic kassen.
In de jaren 60 heeft een Nederlander dit idee uitgewerkt. De zon doet het werk, de kassen hoeven alleen geïrrigeerd te worden en het levert Kreta ongeveer net zoveel op als het toerisme.
Meest worden er tomaten gekweekt. En die zijn lekker, dat kan ik je wel vertellen.
De dorpen hierachter zijn altijd druk. Veel pick-ups, volgeladen met of groente en fruit of met Albanezen die hier in de kassen het meeste werk verrichten. Grote vrachtwagens rijden af en aan.
Als je voor de eerste keer door deze stoffige dorpen heen rijdt, op weg naar een vakantiebestemming, vraag je je met verbazing af of je wel op goede eiland bent beland. Ja, dat ben je, en er is zoveel wat deze plastic coast aan het oog onttrekt, dat je dit maar voor lief neemt.
